Waleria Szalay-Groele, patronka Szkoły Podstawowej w Przecławiu, polska powieściopisarka, pedagog, reportażystka, od lipca 1905 do maja 1916, uczyła i prowadziła działalność kulturalną w Przecławiu. Założyła chór młodzieżowy i orkiestrę. W swoim mieszkaniu urządzała próby przedstawień, do których sama układała teksty i melodie. Mieszkała wraz z matką przy ul. Zielonej w Przecławiu, a później z mężem w Rynku.
W okresie I wojny światowej, tułała się po południowej Galicji. W 1918 r. wróciła na krótko do Przecławia, po czym wyjechała wraz z mężem na stałe do Poznania, gdzie od 1919 pracowała jako nauczycielka. Tam też powstało libretto do opery Feliksa Nowowiejskiego "Legenda Bałtyku", a także liczne powieści. Napisała ponad trzydzieści książeczek, powieści dla dzieci i drobniejszych utworów o treści historycznej: "Morusek", "Psotna Andzia", "Bohaterski Staszek", " W orlim gnieździe". W listopadzie 1939 r., wysiedlona przez Niemców, wróciła do Mielca. W latach II wojny światowej działa w polskim ruchu oporu, wspierała harcerstwo. Po wojnie, została zwolniona z pracy w szkolnictwie, za niemarksistowskie podejście do nauki historii. Zmarła w 1957 r. i jest pochowana w Dębicy.
