Ceremonię zorganizowano 21 lipca, dokładnie w rocznicę rozpoczęcia niemieckiej akcji likwidacyjnej z 1942 roku. Uczestnicy spotkali się w Lesie Wolica przy mogile, w której spoczywają szczątki 574 Żydów zamordowanych przez niemieckiego okupanta. Pamięć ofiar uczczono modlitwą, złożeniem kwiatów oraz zapaleniem zniczy.
Według informacji Powiatu Dębickiego podczas likwidacji getta życie straciło około trzech tysięcy osób. Wśród zamordowanych dominowały kobiety i dzieci. Ofiarami byli mieszkańcy Dębicy, ale również Żydzi pochodzący między innymi z Sędziszowa Małopolskiego, Ropczyc, Wielopola Skrzyńskiego, Pilzna, Tarnobrzega i Rozwadowa.
W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele samorządów, instytucji publicznych, społeczności żydowskiej oraz mieszkańcy regionu. Powiat Dębicki reprezentował starosta Piotr Chęciek. W imieniu władz miasta hołd ofiarom oddali burmistrz Dębicy Mateusz Kutrzeba, sekretarz miasta Sławomir Gawlik oraz radne Katarzyna Rostowska-Machnik i Ludmiła Stelmach-Kołodziej.
Tragiczna historia dębickiego getta
Getto w Dębicy zostało utworzone przez niemieckich okupantów. Początkowo przesiedlono do niego około 2200 dębickich Żydów, jednak po likwidacji mniejszych gett w okolicznych miejscowościach liczba więzionych wzrosła do około 12 tysięcy. Panowało tam ogromne przeludnienie oraz skrajnie trudne warunki życia.
Pierwsza wielka akcja likwidacyjna rozpoczęła się 21 lipca 1942 roku i trwała cztery dni. Mieszkańców getta skierowano na punkt zbiorczy nazywany Księżą Łąką, gdzie Niemcy przeprowadzili selekcję. Osoby uznane za zdolne do pracy kierowano do obozów pracy w Pustkowie, Mielcu i Rzeszowie. Starszych, chorych, kobiety oraz dzieci mordowano na terenie getta i na skraju Lasu Wolica. Kilka tysięcy osób deportowano do niemieckiego obozu zagłady w Bełżcu.
Po lipcowej akcji getto zostało przekształcone w obóz pracy. Kolejne deportacje i egzekucje przeprowadzono w grudniu 1942 roku, a ostateczna likwidacja pozostałości getta nastąpiła 15 kwietnia 1943 roku. Z liczącej kilka tysięcy osób przedwojennej społeczności żydowskiej Dębicy niemiecką okupację przeżyła jedynie niewielka grupa.
Coroczne spotkania w Lesie Wolica przypominają o mieszkańcach, którzy przez pokolenia współtworzyli społeczne, gospodarcze i kulturalne życie Dębicy. Uroczystość jest również świadectwem odpowiedzialności współczesnych mieszkańców za zachowanie pamięci o ofiarach Zagłady i przekazanie wiedzy o ich losach kolejnym pokoleniom.
